Login

De Gebroken Kolom

Verzamelpunt voor bouwstukken

Het Grote Plan

Br Ed Michels

Loge L’Inseperable

2 mei 2014

 

Tsja, een bouwstuk over het grote plan. De routeplanner van al het leven. Je zult hier maar willen gaan staan en dan de arrogantie hebben om dit onderwerp aan te snijden. Alsof wij  simpele zielen (daar bedoel ik de mensheid mee) dit wel kunnen bevatten. Waarschijnlijk kunnen we het nog niet allemaal zien, maar laat mij hedenmiddag een poging wagen om mijn visie hierop aan u voor te leggen. Hierbij kan ik u, broeders, aangeven dat alle door mij verzamelde kennis, kennis is, die in vele jaren opgebouwd is door het lezen van boeken die de brug tussen wetenschap en spiritualiteit proberen te slechten. De kennis voor dit bouwstuk is grotendeels terug te vinden in het boek van Ken Wilber "Een beknopte geschiedenis van alles". Het is dus veelal zijn visie die ik deel, die ik hier uiteen zal gaan zetten, aangevuld met kennis uit andere bronnen en mijn persoonlijk visie op het een en ander.

Het grote plan impliceert dat er een plan is. Een doordacht geheel. Met een kop en een staart. Dat zal voor sommige broeders onder ons al een stap te ver zijn. Opmerkelijk, want de OBdH zal heus wel een plan, een bouwtekening hebben, waarop al het gebouwde en nog te bouwen werk staat.

Het is eerder aanmatigend te noemen door te stellen dat wij het ultieme product van de Opperbouwmeester zijn en dat niets ons kan evenaren, zelfs deze Opper-bouwmeester niet.  Maar hoe komt het dan dat de westerse maatschappij dat wel denkt?

 

Tijdens de Verlichting zijn we met zijn allen een klein beetje het geloof kwijt geraakt. Wat is er eigenlijk toen met ons gebeurd?

De spiritualiteit kun je verdelen in (o.a.) twee kampen:

-  De Klimmers

-  De Dalers

De Klimmers:

De Klimmers zijn diegenen in de geschiedenis die er vanuit gaan dat we naar hogere stadia kunnen gaan. Van het aardse drek naar het hemelse koninkrijk. Zij zien de wereld - en vooral het aardse leven - als iets slechts: het samsara. Men veracht het vlees (het lichaam), onze zintuigen en onze seksualiteit. Het verheerlijkt het ene, de leegte, de hemel. In het westen hebben we deze tijd gehad van, pakweg, Augustinus tot aan de Verlichting. Zondaars waren wij en het leven werd pas echt interessant op het moment dat wij in de hemel aankwamen.

De Dalers:

De Dalers kennen geen ander wereldbeeld dan die waarin wij nu leven, geen transcendentie, zij vieren het lichaam, omarmen onze zintuigen en zien seksualiteit als een goed goed. Niet het ene, maar het vele, niet de leegte, maar de vorm, niet de hemel, maar de aarde.

In het westen kennen we deze periode met name vanaf de Verlichting.

Mijns inziens kunnen we beide zienswijzen toetsen en zien dat beide hun bestaansrecht hebben en dat in beide een overgrote waarheid zit. Het is, mijne broeders, dus niet zozeer een kwestie van kiezen, maar veeleer van het samenvoegen van beide. We zijn hier op deze aarde en laten we dat dan ook vieren en er een goed leven van maken. Vol van de waarden en normen waar wij als broederschap zo achter staan en trachten na te leven. Het hogere, het transcendente, het Verlichte, is iets waar wij vandaan komen en weer terug naar zullen gaan. Of waar wij nu ook tegelijkertijd in zitten. Aangezien we sinds Einstein al weten dat er geen tijd is, kunnen we sowieso concluderen dat er geen voor en na is. Alles speelt zich tegelijkertijd af.

Maar laten we terug gaan naar het onderwerp van dit bouwstuk. Het grote plan - De evolutie van het Al - De Tao van het Zijn.

 Nou, laten we dan eerst maar, als ware leerlingenarbeid, beginnen met de bouwstenen. De bouwstenen van de evolutie zijn Holons.

Nu zullen velen van u niet bekend zijn met deze term, dus sta mij toe dat ik eerst eens uiteenzet wat holons zijn. Een holon is een op zichzelf staand geheel, doch is, als onderdeel, een deel van een groter geheel. Laten we de meest bekende reeks nemen:

Atomen: kleine bouwsteentjes die opgebouwd zijn uit nóg kleinere delen, maar laten we er (vandaag) eens geen les in kwantumtechnologie van maken. Enfin, atomen, je weet wel, H, He, Li, .....etc. Deze atomen zijn op zich compleet en geheel. Ze zijn op hun niveau af. Ze zijn de kleinste nog als zodanig herkenbare bouwstenen. Een leuke metafoor dus: bouwsteen waaraan wij werken.

Doch deze atomen vormen op hun beurt, samen met andere atomen, weer een groter geheel dat we molecuul noemen.

Een molecuul is het kleinste deeltje van een moleculaire stof dat nog de chemische eigenschappen van die stof bezit. Is dus op zijn niveau weer helemaal één geheel, compleet, af.

De atomen kunnen als ze samen gaan werken met andere atomen, cellen vormen. Cellen hebben vaak een veelvoud aan taken, mogelijkheden en zijn een wereld op zich. Ze zijn, op hun niveau, dus af.

Maar die cellen kunnen, samen met andere cellen, weer onderdeel zijn van een groter geheel: een organisme.

We zien dus dat alles uit holons bestaat, op zichzelf staande gehelen die deel uitmaken van een ander geheel.

Het aparte van deze holons is dat zij zich naar 'beneden' uitstrekken...,.dieper, kleiner...,meer in aantal, doch ook naar 'boven', hoger, groter, complexer, doch kleiner in aantal.

 Mijn broeders, dit gegeven is dus eigenlijk het bouwmateriaal van een ware vrijmetselaar. Bouwstenen die van zand, tot kiezel, tot steen, tot muur, tot huis, tot stad, tot koninkrijk, tot... het oneindige reiken.

Resumé:  Een molecuul overstijgt en omvat atomen. Overstijgt in de zin dat het bepaalde nieuwe of creatieve eigenschappen heeft, die niet alleen maar de som der delen is. Dit is de essentie van de evolutie. Steeds weer ontstaan er nieuwe niveaus van organisatie. En deze nieuwe niveaus kunnen niet volledig herleid worden tot hun lagere niveaus. Ze overstijgen deze. Maar omvatten ze ook. Omdat de lagere holons bestanddelen zijn van het nieuwe holon. Er verschijnen steeds weer nieuwe holons die op hun niveau de problemen van een lager niveau overstegen hebben. Ware evolutie dus..., zelfoverstijging door creativiteit.

Aristoteles heeft het als eerste zo mooi verwoord: Al het lagere is in het hogere, maar niet al het hogere is in het lagere.

Er is dus sprake van een hiërarchie of holarchie. Cellen bevatten atomen, maar niet andersom. Zinnen bevatten woorden, maar niet andersom. In losse woorden kun je niet uitdrukken wat je in een zin wel kunt, in een alinea nog beter kunt, een hoofdstuk, een boek, een reeks. Een ware hiërarchie.  En deze hiërarchie laat een orde van toenemende heelheid ontstaan. Evolutie is dus een continu proces van overstijgen en omvatten waarbij gewerkt wordt naar een steeds toenemende heelheid.

 Even  een kleine, maar zeer belangrijke, stap opzij: sinds wij steeds snellere computers hebben zijn wij er achter gekomen dat sinds het ontstaan van de aarde (4,6 miljard jaar geleden) er simpelweg te weinig tijd is geweest om al het leven op aarde te laten ontstaan op basis van toevalligheden. Een toevallige afwijking die gunstig blijkt en dan ook nog een waarbij de twee seksen elkaar vinden  met deze afwijking. Nee, in ergo, als we deze lijn volgen blijkt dus uit die berekeningen dat we niet verder dan enkele enzymen zouden komen. Dit zet mij in ieder geval aan het denken...

Daarnaast zien we ook geen bewijzen van belangrijke evolutionaire stappen die gemaakt zijn.  Zo zijn er nooit bewijzen gevonden van dieren die een vleugel met veren lieten ontstaan. Deze kwamen, zo lijkt het, sprongsgewijs ineens op aarde. Een arm met wat veertjes erop werkt niet en heeft geen enkel voordeel. Dus waarom zou er op die weg verder geëvolueerd worden.....? Een halve vleugel? Een gedeeltelijke achtervin? Een half functionerende oogbol? Etc. etc.

Het lijkt er sterk op dat er sprongsgewijs geëvolueerd is. Steeds een kwantumsprong vooruit en een overstijging van een probleem was werkelijkheid.

 De evolutie heeft dus duidelijk een richting, een beginsel van orde uit chaos. Steeds weer verder ontvouwt zich de evolutie naar een grotere heelheid. De intrinsieke waarde van de kosmos neemt toe bij iedere ontvouwing. Hoe meer ontvouwingen hoe meer bewustzijn er zich ontvouwt: 

Eencelligen > meercelligen > planten + dieren > vissen > reptielen / amfibieën > vogels + zoogdieren > (complexere samenwerkingsverbanden) > aap > mens.

Een verbazingwekkende reeks, een prachtige evolutie.

Van de prikkeling van een cel tot de emotie van een dier, tot intelligentie van de mens, tot... goddelijkheid (zeg het maar).

De slotconclusie van dit deel is dus: De kosmos ontvouwt zich en heeft een duidelijke richting en wij dus ook!

 

Maar hoe is deze ontwikkeling dan gegaan? Laten we eens gaan kijken naar de belangrijkste stadia in onze ontwikkeling.

Van voedselzoekend naar tuinbouw naar landbouw naar industrieel en nu zitten we in het informatietijdperk. Althans nog in het staartje ervan.

In de voedselzoekende periode was er een duidelijke scheiding tussen mannen- en vrouwenarbeid. De man voor de jacht, de vrouw voor de rest. Het was een periode dat hier een duidelijke balans in was en men het goddelijke zocht in de natuur. Het werk werd als elkaars gelijke beschouwd en zo ook de man en de vrouw.

Hierop volgde een periode van tuinbouw, waar de vrouw, met de graafstok, het land bewerkte en het gezin draaiende hield. De vrouw kreeg een steeds belangrijkere rol in haar familie en in de gemeenschap. In deze periode werden, met name, vrouwelijke goden geëerd. Woman rules!!

Na de tuinbouw volgde een periode van landbouw, waarin de man achter een ploeg het land ging bewerken. Het was het begin van een periode waarin zware lichamelijke arbeid belangrijk werd en de man derhalve veel aanzien kreeg. Omdat er al snel een overschot aan voedsel kwam (door de vernieuwde bewerking van het land) kregen steeds meer mannen tijd voor andere zaken, zoals onderwijs en politiek. Ook de eerste oorlogen werden een feit.

Eerst stammen- en later rijksoorlogen. De vrouw was thuis en had weinig tot geen inbreng in dit alles.

Er ontstond dus een verschil tussen mannen en vrouwen. In deze periode werden over de gehele wereld mannelijke goden vereerd. Rond 3000 v.C. kregen we te maken met de eerste grote heersers als Alexander de Grote, Ceasar en Khan. Rond 600 v.C. ontstond voor het eerst een godsbesef als deel van ons eigen bestaan. Een die bij ons, en tot ons, hoorde, in plaats van een god uit de biosfeer.  Enkele voorbeelden van de wijzen onder ons die in deze periode deze zienswijze verkondigden zijn: Boeddha, Lao Tzu, Socrates, Plato en Confusius. Resumé: de man werd belangrijk en god was met ons.

Na de tuinbouwperiode volgde de industrialisatie. Deze periode haalde de macht uit de kracht van de man weg. In deze periode begon dan ook de vrouwenbeweging op gang te komen. De sociale structuur veranderde zo dat de vrouw en de man min of meer gelijkwaardig werden aan elkaar. Dus ook gelijke kansen en rechten behoorden te hebben. Het werd een periode die vele positieve veranderingen met zich mee zou brengen: afschaffing van de slavernij, het liberaal feminisme, de opkomst van de empirische wetenschap, de levensverwachting die met zo'n 30 jaar omhoog gesteld kon worden. God kon niet bewezen worden als zodanig en werd afgedaan als een fabel, een mythe van het oude volk. De aarde werd plat.

We zien dus dat wereldbeelden evolueren naar een meer georganiseerd patroon die de problemen van het vorige wereldbeeld oplossen. Maar in dit nieuwe wereldbeeld ontstaan weer problemen die in dit wereldbeeld niet opgelost kunnen worden, doch in de daarop volgende. Het ene wereldbeeld overstijgt en omvat het vorige wereldbeeld.

We zien deze overstijgingen en omvattingen in diverse assen  van het bestaan. Zowel individueel als collectief. Zowel in de materie als in de 'geest' van  het bestaan. 

Individueel materieel kun je verwoorden als 'individueel uiterlijk'. Het zijn uiterlijke kenmerken die zich empirisch laten onderzoeken en bewijzen. Het is een reeks van atomen, naar ééncelligen en, uiteindelijk, op dit moment in de evolutie, het complexe neo-cortex-deel van ons brein (dat ook het reptiel en limbisch systeem in zich omvat en deze overstegen is).

Het individueel geestelijke noemen we 'individueel innerlijk'. Het individueel innerlijk laat zich alleen in de vroege evolutie meten, de reactie en reflecties van eenvoudige organismen. Doch vanaf het moment dat dieren emoties begonnen te krijgen (zoals u kent van uw hond) werd dit gebaseerd op interpretaties. Met name de mens leer je op dit deel alleen kennen door dialoog en interpretatie. Je kunt niet meten wat iemand denkt en voelt bij beelden van een marteling, zoals bij "12 years a slave". 

Het materiële, het te meten collectieve noemen we 'uiterlijk collectief'. Hiermee bedoelen we de structuren die we in een wereldbeeld herkennen. Van de structuren in een roedel wolven tot de structuren van onze Europese economie. Geboortecijfers, productiecijfers, architectuur, politieke systemen, etc. Allemaal te meten en in cijfers uit te drukken.

Het 'geestelijke' van het collectieve verwoorden we dan ook als 'innerlijk collectief'. Hiermee bedoelen we de waarden en normen, de cultuur. Kijkend naar die wolf kunnen we zeggen dat het de emotionele signalen zijn die de cultuur van de wolf bepalen. Ieder niveau heeft zijn gemeenschappelijke emotionele wereldruimte. Lees deze roedel een stuk van Hamlet voor en zie wat het met ze doet. Ook hier zien we weer stappen van omvatten en overstijgen. Om een groep, een volk, te leren begrijpen moet je de taal leren, je onderdompelen in hun cultuur en de waarden en normen leren kennen, alvorens je kunt gaan interpreteren en begrijpen waar hun cultuur voor staat.

Ik ben zo vrij geweest om het kwadrantenstelsel dat Ken Wilbur vervaardigd heeft van hem te lenen.

 

Hierin zie we de linker- en rechterkant, de boven- en onderkant en derhalve de vier kwadraten.

Het meetbare, het empirische aan de rechterkant :  meten = weten

Het interpreteerbare aan de linkerkant, gedachten kun je niet vinden door onderzoek, doch door dialoog en interpreteren.

Het individu aan de bovenkant. En de massa, het collectief, aan de onderkant.

Laten we eens een stap nemen, van 8 naar 9, en door de kwadranten lopen.

Uiterlijk individueel zijn we van een Limbisch systeem (waar de emoties, het genot, de angst en de motivatie de drijfveren zijn) naar een Neocortex (waar ook het eerste denken en het redeneren bij hoort) gegaan. We hebben dus een stap gemaakt van:  geleid worden door emoties naar erover nadenken en verwoorden.

Het innerlijke individueel zal van een beleving die we kunnen typeren, als gevoed door louter emoties en beelden, naar een beleving gaan die ook symboliek begint te leren kennen. We zien dit ook aan de wandschilderingen. Naast de bekende beelden van dieren en de jacht, ontstonden nu ook de eerste symbolen om zaken uit te drukken.

In het kwadrant rechtsonder, het uiterlijk collectieve zien we dat we de stap gaan maken van kleine stammen naar kleine dorpen. Een complexere samenleving waarbij heel wat meer gevraagd wordt van haar inwoners.

In het innerlijk collectief gaan we van een gezamenlijke emotioneel wereldbeeld naar een beeld waar ook symbolen en kunst een grote rol gingen spelen. Daarnaast kregen we te maken met complexere groepsgevoelens en gekoppelde waarden en normen.

We zien dus dat de vier kwadranten onlosmakelijk met elkaar verbonden lijken te zijn. Het zal niet in ieder individueel geval voor de volle 100% kloppen en zeker voor vele discussies vatbaar zijn, maar ik hoop dat jullie zien

wat ik ook zie. De grote lijn geeft duidelijk aan dat de evolutie over alle kwadranten tegelijk stappen maakt. Dus als we ergens iets in één kwadrant gaan veranderen, veranderen de andere mee.

Even terug. De wereldruimte op een bepaald niveau omvat de vorige wereldruimte. Bijvoorbeeld, in ons. Onze cellen kunnen geïrriteerd raken en reageren, ons reptielbrein reguleert ons instinct en onze emoties zijn gezeteld in het zoogdierbrein, we kunnen complexe zaken overdenken en nog complexere gevoelens van anderen waarnemen, interpreteren en er ons voordeel mee doen. 

Als gezegd kan het vorige niveau, bv. het reptiel, niet ervaren wat in het volgende niveau gebeurt, bv. de emoties van een wolf als hij terechtgewezen wordt door het alfawijfje.

De kosmos ziet er dus op ieder niveau weer anders uit!

Wij zitten dus op een evolutionair pad dat steeds verder evolueert middels holons en over meerdere kwadranten ons en onze samenhang evolueert. We kunnen niet ervaren wat er zich op het volgende niveau af gaat spelen. Dus ook wij kunnen niet ervaren wat er zich op een volgend niveau af zal spelen. En laten we niet de arrogantie hebben dat de evolutie met de komst van de mens gestopt is en dat wij het ultieme product zijn. Dat er geen onvolkomenheden en problemen aan ons kleven.

Ik roep u, mijn broeders, dus ook op om u te realiseren dat ook wij zullen evolueren naar een volgend niveau. Een niveau waarvan wij nu nog niet kunnen voelen, ervaren wat dat zal zijn.

Laten we ons bewust worden van deze Tao, deze weg, deze evolutie van holon naar holon:

Wat wordt onze hogere hersenfunctie? Hoe ziet de samenleving er dan uit? Wat gaan we dan ervaren? Hoe delen we dat met elkaar?

We zien in ieder geval nu in een rap tempo een hoop zaken veranderen. Als we denken aan het idee van Holons (een geheel dat deel uitmaakt van een groter geheel, waarbij de som meer is dan de individuele delen), zien we opmerkelijke veranderingen.

Door de komst van social media zijn we, waar ook ter wereld, direct met elkaar verbonden en kunnen we instant communiceren met wie we maar willen. Ook ik, op zeer kleine schaal, pluk hier mijn vruchten van. Zo zit ik op Facebook en plaats hier mijn hobby-foto's. Professionele fotografen reageren hierop en geven tips en tricks, nodigen mij uit om mee te gaan en komen met ideeën om samen een artikel te schrijven. Voorheen was dat ondenkbaar. Het fenomeen dat social media ook mensen samen op de been brengt kennen we sinds het feestje van Haren maar al te goed, maar het heeft ook tot gevolg dat in regimes waar de vrijheid nog een te winnen goed is, mensen op de hoogte gesteld worden hoe het er elders aan toe gaat en dat geheimen, niet langer geheim kunnen blijven. Het wordt dus transparanter en toegankelijker voor iedereen.

Daarnaast zien we op grote schaal dat landen steeds meer samenwerkingsverbanden krijgen, de USA, de EU, de OPEC, de VN, etc, etc.

Door de komst van Internet delen we nu alle kennis, waar ook ter wereld opgedaan, met iedereen. Niet alleen de wetenschappers hebben toegang tot deze kennis, nee, iedereen kan erbij. Steeds meer universiteiten openen hun databases, iedereen vult kennisplatforms als Wikipedia. De eerste vruchten worden hiervan dan ook al geplukt. Een Amerikaanse scholier, Jack Andraka, 15 jaar oud pas, verloor zijn oom aan alvleesklierkanker en hij kon het niet begrijpen dat de testmethode A) zo duur  en B) zo onbetrouwbaar en C) zo langzaam was. Hij dook het Internet op en ontwikkelde thuis een nieuwe methode. Een methode die 168 keer sneller werd, waarbij de prijs van 800 dollar naar 3 dollarcent ging en de betrouwbaarheid van 70% naar 100%. Een scholier van 15 jaar, die dit thuis voor elkaar kreeg! Dit is niet een op zichzelf staand verhaal, er zijn er diverse als deze. Waarbij mensen die tot voor kort niets met een wetenschap hadden, thuis, met een vernieuwend, revolutionair idee kwamen. Dit is mogelijk geworden door het koppelen van kennis, middels Internet!

Kortom, we zijn meer en meer samen een geheel aan het maken die meer is dan wat de losse delen voor elkaar krijgen. We koppelen onze breinen en onze communicatie steeds meer aan elkaar.

Ook op het spiritueel vlak zien we een samenwerking ontstaan tussen de wetenschap (en dan met name de kwantumfysica, de DNA-technologie en de neurologie) en het spirituele gedachtegoed. Er komen steeds meer technische bewijzen voor wat de spirituele wereld al eeuwen predikt:

- deeltjes die ooit verbonden waren blijven dit voor altijd, ongeacht hun plaats en tijd in de ruimte;

- er is iets als een bewustzijn nodig om de allerkleinste deeltjes hun positie in te laten nemen zoals wij die ervaren (een kwantumdeeltje is of een golf of een punt ergens op die golf en de plek die hij kiest neemt hij alleen in als er een bewustzijn aan te pas komt);

- alles bestaat uit dezelfde bouwstenen en komt uiteindelijk voort uit die ene Big Bang;

- er zijn meerdere dimensies, de wetenschap weet dit allang en de discussie is dus niet of, maar hoeveel dimensies er zijn.

Ik kan zo nog wel even doorgaan. Maar waar het om gaat is dat ook hier de zaak omvat, en straks, overstegen wordt.

Dan zijn we nu op een punt aangekomen waarop we straks zelf onze eigen materie kunnen bouwen. De zogeheten Biotechnologie. We zagen pasgeleden dat we al schedels kunnen 3-D printen, dat we de bouwstenen van onze DNA kunnen manipuleren, dat we in andere dieren organen kunnen kweken die niet het afgestoten gaan worden door hun nieuwe gastheer. Varkens die menselijke harten kunnen produceren. We kunnen binnenkort ook al uit stamcellen onze eigen organen uitprinten. Met andere woorden, we omvatten en gaan de materie overstijgen.

Broeders, ik kan niet anders concluderen dan dat we in een bijzondere periode leven waarin we zien dat de evolutie zich meer en meer ontvouwt en we bezig zijn met het creëren van een nieuwe holon.

Wat voor nieuwe hogere cultuur zullen we krijgen? Hoe is deze ingebed in een nieuwe sociale structuur? Hoe zal ons lichaam en specifiek ons brein eruit gaan zien? Wat zullen we gaan ervaren?

Ook ik weet het niet, simpelweg omdat ik op dit niveau niet kan ervaren wat er zich op een volgend niveau van de evolutie afspeelt.

Nu zult u zich als broeder wellicht af gaan vragen: wat heb ik hier als vrijmetselaar aan?

Welnu mijn broeders, wij, Arbeiders in de K\K\, wij werken allen aan onze Ruwe Steen, passen deze in het bouwwerk en proberen het bouwplan van de O\d\H\ te begrijpen, te interpreteren en hiernaar te werken. Ik kan slechts hopen dat de hiervoor beschreven  zienswijze bijdraagt tot het beter begrijpen van dit bouwplan. Wetende dat we ergens vandaan komen en dat we ergens naartoe gaan. Dat het niet louter toeval is dat ons heeft gemaakt en gebracht waar wij zijn en dat het dus niet louter toeval zal zijn waar wij heen gaan.

Door een idee te krijgen hoe wij er op het moment voorstaan en wat wij op dit moment doormaken hoop ik dat er bij velen van u een stukje angst voor het onbekende is weggenomen en dat onze, ogenschijnlijk zo bizarre, veranderende maatschappij juist een baken van licht is in plaats van een maatschappij die steeds duisterder wordt. Het feit dat onze kinderen non-stop online zijn en er dus een virtuele wereld ontstaat die wij arm noemen is er een van een overstijging waarin omvat ligt wat wij al kunnen en konden en waarin oude problemen van afstanden overbrugd worden. Waarin nieuwe ongekende mogelijkheden ontstaan. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat we eerst een beetje naar de verkeerde kant doorveren, maar het evenwicht, de balans zal zeker weer gevonden worden.

Het medium geld begint zijn waarde steeds meer te verliezen, dit ziet er op korte termijn en op korte afstand erg eng uit, maar, broeders, als we hier wat meer afstand van gaan nemen zien we dat het een probleem geworden is dat zichzelf in een volgend stadium op zal lossen. De eerste tekenen zien we al door de vele initiatieven waarop we elkaar massaal gaan helpen, ondersteunen en onze materie delen. De sharing economy. Enkele voorbeelden: Greenweels: auto's die we in de stad oppikken en ergens anders weer achterlaten. Peerby, (een app) waarin je op kunt roepen of je iets van iemand kunt lenen in je buurt of iemand kunt vragen je ergens mee te gaan helpen. C2C: consumer to consumer. Iemand die thuis spulletjes maakt en dit direct weer aan een ander verkoopt. Koken en een deel doorverkopen aan de 'buren'. Spullendelen.nl, Thuisafgehaald, Krijgdekleertjes, gratis cursussen. Prestigieuze universiteiten als Harvard en MIT willen niet buiten de boot vallen en spelen hier al op in door online cursussen en vakken aan te bieden. Kortom, er is weer meer en meer een tendens dat we het samen moeten doen en de problemen van het individu hiermee kunnen overstijgen.

We worden steeds individualistischer, horen we steeds vaker. We worden steeds meer op onszelf gericht. Maar tegelijkertijd zoeken we wel steeds meer verbinding. De persoonlijke waarden worden steeds belangrijker, maar dan dan wel in een netwerkomgeving waar niks meer vast is. Mensen gaan zich steeds meer op een natuurlijke manier organiseren in netwerken. Netwerken van netwerken waarbinnen mensen zich vrij bewegen. Het is in de (nabije) toekomst niet meer zo dat medewerkers verbonden zijn aan één organisatie. Tegelijkertijd binnen verschillende organisaties ingezet worden op basis van hun talent. Het concept van arbeid wordt toch al steeds anders, met de steeds vooruitstrevende industriële automatisering, de steeds slimmere computers en op afstand middels Internet, zijn toch tekenen op het bord dat het concept ‘arbeid’ een andere betekenis gaat krijgen. Wat angst in kan boezemen als je er middenin zit.

Laten wij, broeders, zien wat het grotere plaatje is. Dat veranderingen niet zozeer eng als wel passend in het grote bouwwerk zijn en laten we met ons gereedschap in de hand hierin voorop lopen en onszelf en onze medemens tot steun zijn. Wij bouwen volgens het principe dat, als we samenwerken, we onszelf kunnen omvatten én overstijgen. Ik zie, en hopelijk u nu ook mijn broeders, dat we rap bezig zijn met het samenwerken en overstijgen van ons fysieke lichaam. We creëren een virtuele wereld, waarin we continu samenwerken en samen denken naar betere oplossingen. Samen op een niveau dat ongekend is. Alles en iedereen is gekoppeld en gelinked aan elkaar. Informatie is vrij voor handen en toegankelijk voor ieders creatieve brein. Robots en computers zullen ons hierin bijstaan voor het hand- en rekenwerk. Materie zullen we printen, ziektes zullen we uitzetten. Kortom een wereld waarin we alle problemen van nu overstegen hebben en die toch ons, als creatieve brein, omvat.

 

 

Achtbare meester, waarde broeders, ik hoop met het uiteenzetten van deze zienswijze aan uw opdracht te hebben voldaan.

 

 

 

 


Voor het onderhoud van deze website zijn wij afhankelijk van donaties. Klik hier voor meer informatie